Zwany inaczej w języku polskim żółwiem jadalnym, żółw zielony to duży żółw morski, występujący w oceanach całego świata w strefie tropikalnej i subtropikalnej. Ma spłaszczony karapaks w kształcie łzy, utrzymany w odcieniach czerni, brązu i oliwki, plastron jest żółto – biały. Łapy są przekształcone w wiosłowate płetwy, na przednich widnieją pojedyncze pazury. Przeciętna długość dorosłego żółwia zielonego to 78-112 centymetrów, przeciętna masa to 68-190 kg. Znane są jednak egzemplarze dorastające do ponad 315 kg.

Żółw zielony jest roślinożerny, tylko niedojrzałe osobniki jedzą małe skorupiaki i inny pokarm zwierzęcy. Dorosłe żółwie zielone jedzą algi i wodorosty, i lubią przebywać w stadach w płytkich zatoczkach i lagunach, wśród bogatej roślinności. Świeżo wyklute żółwie zielone wpływają na szerokie, pelagiczne wody oceaniczne i spędzają tam czas mniej więcej do piątego roku życia, kiedy mogą przenieść się do lagun i zatoczek, by wieść żywot dorosłych osobników. Jednak dojrzałość płciową osiągają nawet dopiero koło 20 roku życia.

Żółwie zielone w celu rozrodu migrują – samice składają jaja w miejscach swojego urodzenia, na plażach wykopują doły tylnymi płetwami, składają do nich jaja, i przysypują piaskiem. Świeżo wyklute młode kierują się w stronę oceanu. Żółwie zielone przebywają wielkie odległości między żerowiskami a terytoriami lęgowymi. Samica składa jaja raz na 2-4 lata.

Żółwie zielone mogą spędzać w wodzie nawet kilka godzin, zaczerpując powietrza atmosferycznego tylko sporadycznie. W ten sposób mogą odpoczywać na dnie morskim. Jednak gdy uciekają przed zagrożeniem albo polują, oddychać muszą częściej. Podobnie stres skraca okres między oddechami u żółwia zielonego – dlatego zwierzęta te, gdy zaplączą się w sieci rybackie szybko umierają. Żółwie zielone wychodzą na brzeg nie tylko w celach lęgowych, niektóre populacje znane są z tego, że wylegują się w słońcu na plażach wśród albatrosów.
Populacje żółwia zielonego są zagrożone wyginięciem, w wielu krajach zabronione jest polowanie, handel, czy jakiekolwiek krzywdzenie żółwi zielonych. W wielu miejscach na świecie kłusownicy polują jednak do tej pory na te zwierzęta ze względu na ich mięso, z którego przyrządza się zupę żółwiową. Żółwiom zielonym zagraża też zanieczyszczenie wód i środowiska przez działalność człowieka, sieci rybackie i degradacja plaż lęgowych.

Ciekawostką jest, że nazwa potoczna żółwia zielonego bierze się od zielonego koloru tłuszczu, który znajduje się pod skorupą tego zwierzęcia. Istnieją dwie światowe duże populacje żółwia zielonego – atlantycka i wschodniopacyficzna. Populacje te różnią się genetycznie, maja różne żerowiska i tereny lęgowe.

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *