Plankton

Terminem plankton (z greki „błąkający się”) określa się organizmy roślinne, zwierzęce i bakteryjne, które unoszą się w wodzie niesione prądami i pływami. Plankton występuje zarówno w wodach słodkich – jeziorach, rzekach, stawach, kałużach, jak w morzach i oceanach – haloplankton. Do planktonu najczęściej zalicza się organizmy tak małe, że nie są w stanie przeciwstawić się prądom i wiatrom morskim. Są jednak takie organizmy należące do planktonu, które pionowo w wodzie pokonują spore dystanse.

Plankton dzieli się pod względem wielkości organizmów do niego należących, ale także pod względem jego przynależności do królestwa roślin – fitoplankton, zwierząt – zooplankton i bakterii – bakterioplankton. Niektóre organizmy należące do planktonu należą do niego przez całe życie, inne tylko przez część życia – najczęściej dotyczy to larw ryb i skorupiaków. Większość planktonu znajduje się przy powierzchni wody – fitoplankton potrzebuje wystarczającej ilości światła dla fotosyntezy. Występowanie kolonii planktonu w wodzie uzależnione jest jednak nie tylko od dostępu światła, ale i składników odżywczych.

Plankton stanowi dolną część łańcucha pokarmowego ekosystemów wodnych. W morzach i oceanach od planktonu uzależnionych jest między innymi wiele gatunków ryb i waleni.

Organizmy wchodzące w skład planktonu wykształcają cechy morfologiczne pozwalające im na unoszenie się w wodzie. Większość z nich przemieszcza się swobodnie z pływami, niektóre jednak mają wici, czy rzęski pozwalające im w ograniczonym zakresie poruszanie się wbrew ruchom wody. Ciekawostką jest, że nazwą „plankton” zaczęto się posługiwać dopiero w XIX wieku (Victor Hensen 1887 r.). Nauka zajmująca się tymi organizmami to planktologia.

Dodaj komentarz